3 Αγώνες, 3 Βαθμοί, 38 Αγώνες, Πόσοι βαθμοι;;;

Σε άσχημη φόρμα ο Τόρρες;

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την φόρμα στην οποία βρίσκεται η Λίβερπουλ. Όντας φανατικός οπαδός και έχοντας χάσει αγώνες που μετριούνται στα δάκτυλα των χεριών εδώ και τρία χρόνια, αφενός καταλαβαίνω (και μοιράζομαι) την ανησυχία των οπαδών για αυτό το άσχημο ξεκίνημα της χρονιάς με 2 ήττες (όσες είχαν γίνει όλη τη περσινή χρονιά). Είμαι ωστόσο κάθετα αντίθετος με υπερβολικές αντιδράσεις που καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η πιθανότητα όχι απλά η ομάδα του λιμανιού να μην κερδίσει το πρωτάθλημα αλλά να μείνει και εκτός «Top 4» όπως αποκαλούνται οι πρώτοι 4 της Πρέμιερσιπ.

Η φόρμα

Έχουμε και λέμε: 2-1 από την Τότεναμ. Μία ομάδα από την οποία η Λίβερπουλ είχε χάσει και πέρσι. Παρακολούθησα ένα από τα χειρότερα παιχνίδια που έχω δει ποτέ ομάδα με κόκκινα να κάνει, αλλά δεν πρέπει κανείς να ξεχάσει ότι όσο το ματς ήταν ισόπαλο, ο Κάραχερ χτύπησε με τον Σκρτελ, ραγίζοντας το σαγόνι του δεύτερου, και αναγκάζοντας τον δεύτερο αρχικά να συνεχίσει τραυματίας και τελικά να αντικατασταθεί από τον 18χρονο και… αμούστακο Αγιάλα.

Με σπασμένο το κεφάλι... Πάρε εσύ κεφαλιά από αυτόν...

Και εάν για το πρώτο γκολ που δέχθηκε ο Ρέινα δεν υπήρχε τρόπος άμυνας, τότε σίγουρα για το δεύτερο ευθυνόταν η άμυνα… Και πιο συγκεκριμένα ο Κάραχερ που έχασε την κεφαλιά… Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εάν εγώ είχα 13 ράμματα στο κεφάλι μου, θα μου ήταν δύσκολο να συνεχίσω την ημέρα όρθιος, πόσο μάλλον να παίξω και να πάρω και κεφαλιά από το κτήνος με όνομα Μπασόνγκ. Επιχειρήματα τύπου «γιατί δεν άλλαξε και τον Κάραχερ τότε;» είναι άτοπα επειδή απλά… δεν υπήρχε άλλος αμυντικός στον πάγκο…

Πρόσθεσε στα παραπάνω και το πέναλτι στον Βορονίν που δεν δώθηκε, και σε ένα παράλληλο  σύμπαν στο οποίο η Λίβερπουλ είχε παίξει τόσο άσχημα και είχε κερδίσει θα λέγαμε τώρα ότι έδειξε σημάδια πρωταθλητισμού και τα συναφή γραφικά που ακούγονται σε αυτές τις περιπτώσεις…

Χωρίς σχόλιο...

Το μάτς με την Άστον Βίλλα ήταν άλλου παπά ευαγγέλιο. Σε έναν αγώνα που κάνεις το πρώτο 20λεπτο τόσες φάσεις και δεν σκοράρεις, ενώ δέχεσαι  αυτογκόλ με τον πλέον απίθανο τρόπο (Λούκας μου, σε αγαπάω, αλλά δεν γίνονται αυτά τα πράγματα…), τότε επειδή άνθρωποι είμαστε, τα νεύρα τεντώνονται, επικρατεί ένας εκνευρισμός, και περιμένεις καρτερικά να βγει το ημίχρονο προκειμένου να ανασυνταχθείς για αντεπίθεση. Μέσα στον εκνευρισμό αυτόν, η Λίβερπουλ δέχθηκε ένα δεύτερο γκόλ (πάλι υπ’ ευθύνη του Κάραχερ) και κάπου εκεί το παιχνίδι είχε τελειώσει. Ένα μάτς που μετά το 20λεπτο η Λίβερπουλ σίγουρα δεν έπαιξε καλά, αλλά αν είχε μπει μία από της φάσεις που δημιουργήθηκαν στις αρχές, ίσως τώρα να μιλούσαμε για σκόρ αντίστοιχα με τα περσινά…

Η ομάδα σίγουρα δεν έχει δέσει ακόμα, και θέλει λίγη δουλειά από τον Μπενίτεθ, κυρίως στον ψυχολογικό τομέα, καθώς φαίνεται πως η όλη (δικαιολογημένη) πίεση που δέχονται από τους οπαδούς για το πρωτάθλημα έχει αρχίσει και τους επηρεάζει..

Δεν θα πρέπει φυσικά να ξεχνάμε τις απουσίες των Ακουιλάνι και Άγκερ, που ο  πρώτος σίγουρα θα προσθέσει ποιοτικά στο παιχνίδι, ενώ ο δεύτερος είναι ο γρήγορος αμυντικός που λείπει από την Λίβερπουλ αυτό τον καιρό…

Η τεράστια ευκαιρία της Μάντσεστερ Σίτι

Θα τα καταφέρουν;

Φέτος είναι μεγάλη ευκαιρία της Μάντσεστερ σίτυ για διάκριση…..κινήθηκε πολύ προσεκτικά, ξόδεψε ένα πακτωλό χρημάτων σε παίχτες  πολύ μεγάλης άξιας και με δίψα για διάκριση. Με τις προσθήκες των Σιλβινιο, Λεσκοτ, Κολο Τουρε, Τεβεζ, Αντεμπαγιορ, Σαντα Κρουζ, Μπαρι και το ήδη υπάρχον ράστερ από τη περσινή χρόνια με παίχτες  όπως ο Ρομπινιο, ο Αιρλαντ, ο Μπελαμι μπορεί να διεκδικήσει με αξιώσεις μια θέση στη τετράδα που θα την οδηγήσει στο τσαμπιονς λιγκ της επόμενης χρονιάς. Το μεγάλο της πλεονέκτημα απέναντι στους 4 μεγάλους αντίπαλους της είναι ότι δεν έχει καθόλου ευρωπαϊκές υποχρεώσεις  με αποτέλεσμα να μπορέσει να συγκεντρωθεί και να τα δώσει όλα στα πρωτάθλημα. Προσωπική μου άποψη αν κρίνω και από τις πρώτες αγωνιστικές είναι ότι το μεγάλο φαβορί για φέτος είναι η Τσέλσι η όποια κράτησε τον περσινό κορμό με τον όποιο δικαιούνταν να διεκδικήσει το τρόπαιο του τσαμπιονς λιγκ στο τελικό αν ο διαιτητής έδινε το πεντακάθαρο πέναλτι στον ημιτελικό με τη μπαρτσελονα, επίσης η έλευση του  Αντσελοτι θα βοηθήσει παρά πολύ να επιστρέψει στις επιτυχίες μετά από 3 στείρα χρόνια χωρίς πρωτάθλημα, αντίθετα η Μάντσεστερ δεν αντικατέστησε το κενό που άφησε ο ροναλντο και στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος ξεκίνησε υποτονικά χάνοντας ήδη βαθμούς από μικρές ομάδες Λίβερπουλ επίσης δεν έχει βρει τα πατήματα της δεν έχει ενισχυθεί ιδιαίτερα και προβλέπω φέτος να μείνει έκτος τετράδας, ήδη σε 3 αγωνιστικές μέτριοι 2 ήττες και μια μάλιστα στην έδρα της από την Αστον Βιλλα. Η Αρσεναλ δείχνει πολύ ανεβασμένη έχει πολύ καλό υλικό και προπονητή και αν δείξει σταθερότητα κάτι το όποιο της λείπει τα τελευταία χρόνια μπορεί να διεκδικήσει το πρωτάθλημα. Τέλος η Τοτέμ έχει ενισχυθεί σημαντικά δείχνει πολύ καλά στοιχειά και θα είναι μέσα στις 6 ομάδες που θα πρωταγωνιστήσουν φέτος στην Αγγλία αλλά πολύ δύσκολα θα μπορέσει να πάρει μια θέση στη τετράδα που θα της δώσει το δικαίωμα να διεκδικήσει μια θέση   που  οδηγεί στους χρυσοφόρους πλέον ομίλους του τσαμπιονς λιγκ. Το θετικό είναι ότι έκτος από τις 4 ομάδες που τα τελευταία χρόνια πρωταγωνιστούν στην Αγγλία αλλά και στην Ευρώπη προστέθηκε και άλλη μια που ακούει στο όνομα Μάντσεστερ σίτυ, που για μένα δεν θα είναι έκπληξη αν φέτος διεκδικήσει ακόμη και την πρώτη θέση, και η εκτίμηση μου είναι ότι θα καταφέρει να είναι στη τετράδα αφήνοντας εκτός τη Λίβερπουλ. Συμπέρασμα είναι ότι φέτος θα είναι ένα παρά πολύ δυνατό πρωτάθλημα με 6 ομάδες να ξεκινούν με πολύ μεγάλες φιλοδοξίες. προβλέπω το ενδιαφέρον να κρατεί μέχρι και τη τελευταία αγωνιστική και  πολύ πιθανό μετά από τρία συνεχόμενα χρόνια να υπάρχει αλλαγή στα σκήπτρα του πρωταθλητή αλλά και στη τετράδα που θα οδηγήσει στο τσαμπιονς λιγκ